We doen het ontbijt in het Takulandilani restaurant de baas verrast ons met een uitgebreide keuze lekker brood, ei, frites, sla en tomaat.

Er staat een flinke rit op het programma, we slaan dus flink wat drinken in helaas zijn er geen flessen water te koop dus doen we het met 2 liter energie drank de man.

We gooien de laatste kwacha’s in de tank en gaan op weg naar de grens van Mozambique. De 10 km naar de grens blijken er 35 km geworden (This is Africa)

maar wel over een prachtige zanderige weg.

Aan de grens worden we weer snel en vriendelijk het land uit geholpen. Na 5 km niemandsland zijn we aan de grens van Mozambique, alle gebouwen kapot geschoten.

Er staat een trein onder het groen, deze staat er waarschijnlijk al 20 jaar. Waarschijnlijk is dit dorpje belangrijk geweest toen de trein nog reed.

We worden ook hier weer keurig geholpen door de douane beambte’s ze hebben alle tijd voor ons want er komt hier geen hond de grens over. We moeten de zegel voor onze visa betalen, we hebben geen Moz geld maar mogen even de grens over om te wisselen in het dorpje, achteraf voor een keurige koers!

We gaan de Dirt-road op richting Villa-Sena, halverwege moeten we de Zambezi kruisen maar hoe, we zien in de verte alleen een spoorbrug. Na wat vragen blijkt dat we met de motor de spoorbrug over kunnen, we moeten wel via een trial pad dwars door het dorp en verschillende tuinen om er te komen.  De spoorbrug blijkt achteraf de langste van Africa, ( 3.8 km ) en heeft een fietspad aan de zijkant, van ongeveer 1.50m breed. Veel tegenliggers op de fiets met beladingen als jerrycans en dozen als de wereld, we worstelen ons er langs. Wim met zijn brede belading heeft zich 5 keer klemgereden. Hier en daar is er een plank uit het pad dan zie je 50m dieper de rivier. Dan komt de afrit, een plank van 20 cm breed, 5 m naar beneden, wel hard remmen anders rij je bij de fietsenmaker z’n hut binnen!

In het dorp drinken we voor 35 eurocent een bevroren colaatje en slaan linksaf naar Caia we volgen een goede dirt-road waarnaast door chinezen een nieuwe spoorbaan wordt aangelegd. In Casia stoppen we bij een gloednieuw modern tankstation en tevens bankfiliaal we kunnen hier flappen tappen, die in grote  bergen uit het machine komen.

We nemen een mooie Tar-Road via Torongnsa naar Gorongosha ook hier weer een hele grote bosbrand, direct langs de weg.

In Gorongosha kunnen we slapen in een opleiding school voor onderwijzers, de motoren parkeren we in een loods waar er wel 500 in kunnen.

Het hotel heeft een enorme buitenkeuken van 200 m2 met bakkerij, alles gebeurde op houtskool. Lekker gegeten en de eerste echte expresso gedronken. In de avond nog even gezellig het dorp in. Er is best veel te beleven maar we maken het niet te laat want morgen vroeg weer op.